σιωπές.. για να ακούς.

Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009

μαγικά τραγούδια-υπέροχη φωνή!



Κι αν χαθείς, πριν προλάβω να σε δω,
μη μου το πεις ποτέ, ότι έπαψα να ζω.
Κι αν χαθείς, στα όνειρα σου θα κρυφτώ
να σε κοιτώ να ζητάς έναν άλλον ουρανό.

Θα με βρεις ξανά στα λόγια που θα πεις,
θα με βρεις στο φως που μέσα σου θα δεις,
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει.

Κι αν χαθείς και σαλπάρεις μακριά
μη μου το πεις ποτέ, πως δεν ήμουν η στεριά.
Κι αν χαθείς θα χαθώ κι εγώ απλά
και θα ρωτάω γιατί τα όνειρά σου ήταν κλειστά.

Θα με βρεις ξανά στα λόγια που θα πεις,
θα με βρεις στο φως που μέσα σου θα δεις,
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει

Μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει.




Βαδίζω τυφλά με λέξεις κεριά
Αφήνω να ακουστεί η ομορφιά στη σιωπή
Φροντίζω να πέφτει αργά

Μου λείπεις γιατί
Σε θέλω γιατί
Με κάνεις να τρέμω από φόβο μη σε χάσω πριν σε ξεπεράσω

Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι
Κι ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου
λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου
να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα
για να σε σώσω, να σωθώ από μένα

Βαδίζω απαλά με λέξεις κλειδιά
Σφραγίζουν πόρτες, κλειδώνουν γερά
Θωρώ το πρόσωπό σου να γελά

Μου λείπεις γιατί
Σε θέλω γιατί
Είναι πικρό να πίνεις τα δάκρυά σου, τώρα ξεκουράσου

Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι
Και ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου
λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου
Να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα
για να σε σώσω, να σε σώσω από μένα
Πως να σε σώσω από μένα.


Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2009

mistake-moby





το άκουσα άπειρες φορές το τελευταίο καιρό!
και συνεχίζω στο άπειρο και ακόμα παραπέρα!
;)


και πάλι εδώ! ! !


τον τελευταίο καιρό δεν μου φτάνει ο χρόνος..
σταμάτησα να γράφω..
παράτησα το blog μου...
είχα πολλά πράγματα που έπρεπε να χωρέσω στο μικρό κεφαλάκι μου..
πάντα με κυρίευε αυτό το άγχος.
πως είναι δυνατόν τόσα πολλά ερεθίσματα, γνώσεις, σκέψεις, τα πάντα να τα βάλω εδώ μέσα ώστε να μην φύγουν ποτέ.

τελικά νομίζω τα κατάφερα καλά..
όχι γιατί έκανα κάτι συγκλονιστικό..
όμως ανακάλυψα ότι έχω τη δύναμη να τα καταφέρω αποδεικνύοντας στον εαυτό μου
ότι μπορώ,
ότι θέλω,
ότι του το οφείλω.
ένα καλό ξεκαθάρισμα με 'μένα.

και πάλι εδώ λοιπόν.. προσπαθώντας για το καλύτερο.
ελπίζοντας στο αύριο..


Δευτέρα 6 Ιουλίου 2009

όλα ανάποδα!

καταρχάς μου έλειψε το blog μ!
μου λείψατε καλοί μου φίλοι!

Εξεταστική!
η μαγική λέξη!
και όλα πάνε χάλια..
νεύρα, άγχος, πίεση, τρέξιμο, ζέστη..
και η υπομονή δεν φτάνει..
το χειρότερο ότι δεν λέει να τελείωσει!
4 ατέλειωτες βδομάδες.... πήξιμο! πφφφφ
κουράστηκα..

διακοπές? ούτε καν σχέδια δεν έχω..

υ.γ. και αυτό το σάββατο μέσα έμεινα!

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2009

"Θα"



Μια μεγάλη φούσκα που έσκασε και από μέσα δραπέτευσαν όλα τα "Θα" που είχες φυλακίσει.
και εγώ δεν καταλαβαίνω το εξής:
αφού εσύ την έσκασες γιατί έκανες τον κόπο να μαζέψεις και να παγιδέψεις όλα αυτά τα αδύναμα "Θα"?
κάθε "Θα" είχε μια υπόσχεση μαζί του.

κάθε υπόσχεση μου έδινε χαρά γιατί κουβαλούσε ένα ολόκληρο όνειρο.

κάθε όνειρο ήταν γεμάτο ελπίδα για το αύριο..

οι ελπίδες νόμιζα ότι... πάει χέσ'το..
δεν νομίζω πια..
είμαι σίγουρη ότι τα έκανες όλα σκόνη..ένα τίποτα.
δίνεις υποσχέσεις που σου είναι αδύνατο να κρατήσεις.


Κυριακή 31 Μαΐου 2009

ΠΑΙΧΝΙΔΙ- πρωθυπουργός για μια μέρα!

Με πολλή χαρά δέχομαι την πρόσκληση του σκρουτζάκου..

όπως γνωρίζουμε όλοι η κυβέρνηση περνά δύσκολες ώρες οπότε προτείνω τους δικούς μου ανασχηματισμούς:


1)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: roadartist.




2)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ: iliaxtida.




3)YΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: Ένδειξη Ζωής.




4)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ: fei.




5)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ: ΑΕΤΟΣ.




6)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ: cotton.




7)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΥΠΟΥ: Πρέζα Τν, το τεφτερι.




8)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ ,ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΟΙΗΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ: γνωστός άγνωστος.




9)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: jparalias, angela's Pinky World.





10)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΘΡΑΚΗΣ: Θανάσης ο Μακεδόνας.




11)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΤΕΧΝΗΣ: Christine the Elf.




12)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ: she, σκρουτζάκος και εγώ.




13)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ: σκρουτζάκος.




14)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΜΥΝΑΣ: ant aftou, ΣΑΝ.




15)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ: chrisa, hopkins.




16)ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ: όλα θα πάνε καλά, γιάννης παππάς.




17) ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗΣ ΛΑΩΝ: ειρήνη, χαμομηλάκι.





καλώ τέλος με τη σειρά μου όποιον θέλει να παίξει και αυτός κάνοντας τις δικές του πρωτότυπες προτάσεις!..

:)

Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

United Colors..



Όταν γεννιέμαι, είμαι μαύρος
Όταν μεγαλώσω, είμαι μαύρος 
Όταν κάθομαι στον ήλιο, είμαι μαύρος 
Όταν φοβάμαι, είμαι μαύρος 
Όταν αρρωσταίνω, είμαι μαύρος 
Κι όταν πεθαίνω, είμαι μαύρος  

Κι εσύ, λευκέ άνθρωπε 
Όταν γεννιέσαι, είσαι ροζ
Όταν μεγαλώνεις, γίνεσαι λευκός 
Όταν κάθεσαι στον ήλιο, γίνεσαι κόκκινος  
Όταν κρυώνεις, γίνεσαι μπλε 
Όταν φοβάσαι, γίνεσαι κίτρινος 
Όταν αρρωσταίνεις, γίνεσαι πράσινος 
Κι όταν πεθαίνεις, γίνεσαι γκρι 
Και αποκαλείς εμένα έγχρωμο?  

(Ποίημα γραμμένο από παιδί της Αφρικής που προτάθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως το καλύτερο ποίημα του 2006)





Σάββατο 16 Μαΐου 2009

My addiction..






Το τραγούδι που μου ανεβάζει τη διάθεση.. 
στο αυτοκίνητο, στο σπίτι, παντού και πάντα..
καιρό είχα να ακούσω ένα τόσο ωραίο κομμάτι. 


I can’t do well when I think you’re gonna leave me, but I know I try 
Are you gonna leave me now 
Should you be believing now 

I know everything about you 
Know everything about me 
Know everything about us 


Τετάρτη 13 Μαΐου 2009

σκεψεις.. τύψεις.. όλα


τρέχεις... τρέχεις.. όχι για σένα. όχι για να βγεις πρώτος. για τους άλλους.
τρέχεις να προλάβεις. και δεν βρίσκεις χρόνο για κανέναν και τίποτα.
η σχέση σε δεύτερη μοίρα. 
να παλεύει μόνο η μια πλευρά να κρατηθεί ζωντανή, γιατί η άλλη δεν προλαβαίνει.
δεν έχει χρόνο.
πνίγεσαι. και απομακρύνεσαι.
δεν τολμώ να πω τίποτα.
μόνο να είσαι καλά. αυτό θέλω. μόνο αυτό εύχομαι.
έρχεσαι άυπνος, κομμάτια. 
από τη μία χαίρομαι που προσπαθείς πραγματικά για κάτι τόσο πολύ και δίνεις όλο σου τον εαυτό γιατί σου αρέσει, σου ταιριάζει, σου αξίζει να αποδώσει.. 
από την άλλη κούραση, άγχος, πίεση, ένταση... 
όλα θέλουν κόπο, δεν λέω.. όλα θέλουν και προσπάθεια και χρόνο.
αλλά τόσο πολύ να γίνεσαι χαλί να σε πατήσουν... ?
τόσο πολύ αυτό πάνω από όλα ακόμα και η ζωή σου δεν έχει τόση αξία. 
δουλειά δουλειά δουλειάααααααααααα. πνίξιμο.
κάτι που σε καταστρέφει από αυτό που είσαι για να σε κάνει κάτι άλλο.
διαφορετικό.
μπορεί και καλύτερο. μπορει και όχι. και τότε τι?

και μέσα σε όλα αυτά κάνεις πράγματα που δεν μου λες.
φοβάσαι ότι εγώ δεν θα τα εγκρίνω.
φοβάσαι ότι εγώ θα φωνάξω, θα μαλώσω..
ποιά είμαι να φωνάξω?
ποιά είμαι να σου πω τι θα κάνεις και τι όχι? δεν νομίζω ότι είχα ποτέ τέτοια αρμοδιότητα.
ο ρόλος μου δεν είναι να σε κρίνω.
μπορεί να στεναχωρηθώ. δεν θα σε κατηγορήσω όμως. άσε που το πιο πιθανό είναι να μην το μάθεις καν!
όλα αυτά τα "θα" που λες ότι μπορεί να κάνω δεν τα έχω κάνει ποτέ.
ΠΟΤΕ.. γιατί ανησυχείς ότι τώρα θα αλλάξω ξαφνικά συμπεριφορά?
τί να έχει αλλάξει τώρα? 
αυτός που αλλάζει είσαι εσύ καρδιά μου. όχι εγώ. 
εγώ είμαι εδώ. σε περιμένω. περιμένω ένα τηλέφωνο, μία στιγμή να σε δω, μια αγκαλιά.. 
περιμένω και δεν αντιδρώ. 
και θα περιμένω. δεν μου μένει τίποτα άλλο να κάνω.
για όσο χρειαστεί... το πόσο καθόρισέ το εσύ. 
εγώ είμαι ΕΔΩ.
στο λεω.. στο φωνάζω.. στο δείχνω.. τι δεν καταλαβαίνεις και με φορτώνεις τύψεις για πράγματα που δεν τολμώ, λόγω του χαρακτήρα μου, να φανταστώ να κάνω, πόσο να τα κάνω σε σένα?..

Τετάρτη 6 Μαΐου 2009

Λόγια σιωπής 4.




από το ζενίθ του θαυμασμού... στο ναδίρ της απόρριψης.. 

και αντίστροφα.. 

από το ζενίθ της απόρριψης... στο ναδίρ του θαυμασμού..




για ένα όνειρο ζω και εγώ τελικά.. και ας είναι η φωτιά του να με κάψει!..





Σάββατο 2 Μαΐου 2009

γιατί νευριάζω?


γιατί??? ε?

χαζό κοριτσάκι που νευριάζεις..
όταν ο άλλος σου λέει ότι δεν μπορεί να βγείτε γιατί έχει αγώνα.
τελικός! 
ναι σωστά και τώρα αυτός για μένα πρέπει να είναι σοβαρότατος λόγος για να μην σε δω.

που να ήταν και το κύπελλο!
είναι και το κύπελλο?
πλάκα μου κάνεις!
δηλαδή τώρα πραγματικά ούτε και εγώ έχω όρεξη να βγω.
θα καθήσω να δω το ταβάνι.
και άμα έχει αλλάξει χρώμα ίσως μου δώσεις και εσύ λίγη σημασία.
ίσως υπάρξω και εγώ. 
ίσως όχι.
σημασία έχει να νικήσει η ομάδα ρεεεεεεεεεε.
hello0o0o!

υπερβάλω.
και γιατί είμαι μέσα? γιατί προσπαθώ να σκοτώσω την ώρα μου?
γιατί δεν βγήκες κοριτσάκι? 
περίμενες εε... 
μάλιστα.
δηλαδή είναι σοβαρά τα πράγματα.
έχεις εξαρτηθεί τόσο πολύ.
έχεις εξαρτηθεί. δεν μπορείς να ξεφύγεις.
και δεν πρόκειται να πεις και τίποτα.
άμα χάσει η ομάδα, δεν θα έχεις το κουράγιο να τον στεναχωρήσεις παραπάνω.
άμα νικήσει η ομάδα, δεν θα σου πάει η καρδιά να χαλάσεις αυτή την χαρά.
κάτσε μόνη τώρα.
σάββατο βράδυ. μέσα.
άκου μουσική θα σου περάσει.

αύριο ξημερώνει μια νέα μέρα.
θα έχουν όλοι ξεχάσει τον αγώνα.
θα μαλώνουν για το αποτέλεσμα του επόμενου.
έχουν λόγο! πρέπει να ξεσκάσουν. με το ποδόσφαιρο ξεχνάς και ξεσκάς.
φωνάζεις, πορώνεσαι, ξεδίνεις... βγάζεις όλα τα εσώψυχα σου.
αποκτάς ελευθερία. αυτή που σου λείπει.
όση περισσότερη ελευθερία σου λείπει τόσο περισσότερο έχεις ανάγκη τον αγώνα. 
έχεις ανάγκη όχι να τον παρακολουθήσεις απλά, αλλά να πορωθείς. 
πορώνεσαι.. γιατί σου χρειάζεται.
ξεφεύγεις από τη μιζέρια της καθημερινότητας σου και περνάς στη μιζέρια του "φίλαθλου".
ξέρεις υπάρχουν σίγουρα και άλλοι τρόποι εκτόνωσης.. 
αλλά τι ξέρω εγώ..
γυναίκα είμαι. δεν βλέπουν οι γυναίκες ποδόσφαιρο!
λάθος! βλέπουν! 
η διαφορά είναι ότι δεν φανατίζονται!!



Τρίτη 28 Απριλίου 2009

Μουσικό παιχνίδι!

Απαντώ με πολύ χαρά στο μουσικό παιχνίδι που με κάλεσε ο σκρουτζάκος και παραθέτω τα εξής αγαπημένα τραγούδια:
















και προσκαλώ με τη σειρά μου τους: 
fei

αντ' αυτού

cotton

ένδειξη ζωής

ηλιαχτίδα

roadartist

jparalias

mafalda

το καταγώγι του ξωτικού


άνοιγμα ψυχής

chrisa

όλα θα πάνε καλά

ΑΕΤΟS

θανάσης-μακεδονας



και όποιον άλλο θέλει να συμμετέχει..  :) καλό βράδυ!

Κυριακή 26 Απριλίου 2009

Και να 'μαι



πάλι εδώ.. 
μέσα στη ζεστή αγκαλιά σου..
να μην θέλω τίποτα άλλο. 
να μην υπάρχω για κάτι άλλο.

να καθόμαστε..
εγώ να κοιτάω τον ουρανό και να σου λέω έλα να δούμε τα αστέρια 
και εσύ να μου λες εγώ θα τα δω μέσα από τα μάτια σου.

μου ΄λειψες όσο δεν μπορούσα να φανταστώ.
δεν ξαναφεύγω, δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα.
δεν υπάρχει πια για 'μένα το "θα πάω".. υπάρχει το "θα πάμε".
δεν υπάρχει το εγώ.. μόνο το εμείς.


Κυριακή 12 Απριλίου 2009

Καλό Πάσχα!



επειδή θα φύγω για λίγες μέρες και δεν ξέρω άμα θα έχω internet 
θέλω από καρδιάς να ευχηθώ σε όλους τους μπλογκοφίλους μου 
Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!
να περάσετε όλοι πολύ όμορφα κοντά στους ανθρώπους που αγαπάτε..
φιλάκια!

τα λέμε πάλι σε λίγες μέρες.


Πέμπτη 9 Απριλίου 2009

δεν ζηλεύω. ΠΟΝΑΩ.


κουράστηκα. 
να τσαντίζομαι και να σου δίνω πόντους.
νομίζεις ζηλέυω.
δεν ζηλεύω.
νευριάζω.
λυπάμαι για 'σένα. για 'μας
όλες γύρω. όλες. και εγώ?
ίδια με το σύνολο.
ίδια με ότι μισώ.
ίδια με το τίποτα.
χαλιέμαι.
γιατί? γιατί τέτοια συμπεριφορά?
δεν είμαι ίδια.
δεν είμαι εγώ όταν με κάνεις να νιώθω ίδια.
δεν μπορείς να με αναγκάζεις να μην μπορώ να βρω τον εαυτό μου.
και όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να αδειάσω το μυαλό μου από τις ηλίθιες σκέψεις.
και ο μόνος που με ηρεμεί.. μάντεψε..
τι παράξενο!
είσαι εσύ!
εσύ που με φορτίζεις. εσύ με καλμάρεις.
κανένας άλλος και τίποτα δεν μπορούν να το κάνουν αυτό.
ώρες ώρες πόσα φούμαρα παίζει να πιστεύω?
πόσο αφελής.
πόσο σε αγαπάω.
περνάω δύσκολα, αλλά μαζί σου αισθάνομαι καλά.
δεν μπορώ να μην χαμογελάσω όταν σε δω.
νιώθω αδύναμο πλάσμα. 
και νιώθω σιγουριά, ασφάλεια και ζεστασιά με ένα σου μόνο βλέμμα.
και μόνο η αγκαλιά σου μπορεί να με προστατεύσει. μονάχα αυτή.
αυτή που πριν είδα και αγκάλιασε άλλη.
η αγκάλια που φταίει, που πόναει.. γίνεται τώρα λύτρωση, γίνεται το φάρμακό μου.
και νιώθω τόσο τυχερή.
σαν μία παρτίδα σκάκι.. που ενώ είμαι έτοιμη να παραιτηθώ γιατί βλέπω τα πάντα να καταρρέουν γύρω..
που ενώ όλα μοιάζουν ανώφελα. όλα.. τότεε...
μια κίνηση δίνει νέα τροπή στο παιχνίδι.
και είμαι πάλι αισιόδοξη.
δεν είναι όμως η αγάπη παιχνίδι.
γι' αυτό μην την μειώνεις έτσι.
και η καρδιά μου δεν παραιτείται. δεν μπορεί. δεν ξέρει.
και εγώ δεν έχω σκοπό να δίνω νέες τροπές.
μ' αρέσει αυτό που ζούμε. δεν θα το καταστρέψω.
μην το καταστρέφεις εσύ.
και αν θες να το χαλάσεις βρες τουλάχιστον ένα καλό λόγο, όχι για να με κάνεις να ζηλέψω..
δεν ζηλέυω λέμε.. πονάω. 
είναι πολύ διαφορετικό.
και είναι χειρότερο.
είναι απαίσιο...............................................


Κυριακή 5 Απριλίου 2009

Τα κομμάτια της καρδούλας μ..




έχουμε την καρδούλα μου..
χωρισμένη σε κομμάτια. όχι όχι δεν είναι ραγισμένη.. 
είναι μια χαρούλα!
αυτά τα κομμάτια απλά είναι οι λόγοι για τους οποίους ζω, αναπνέω, υπάρχω..
από κάθε κομμάτι παίρνω δύναμη.
κάθε κομμάτι έχει το ρόλο του.
δεν μπορώ να ελέγξω πάντα εγώ πως ταξινομούνται εκεί μέσα τα κομμάτια,
πως λειτουργούν ή και να τα αλλάξω. 
δεν είναι εύκολο τουλάχιστον.

υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που ανήκει στην οικογένειά μου.. που χωρίζεται σε μικρότερα. χαίρομαι τόσο πολύ που υπάρχει και δεν θα το αφήσω ποτέ να φύγει. ότι και αν γίνει.

υπάρχει ένα άλλο για τους φίλους μου. τους φίλους, όχι τους γνωστούς. λίγοι και καλοί. υπάρχουν για να τους εμπιστεύομαι.

το μεγαλύτερο κομμάτι και το πιο ξεχωριστό ανήκει σε ΣΕΝΑ.
χτυπάει με δικό του ρυθμό! υπήρχε και πριν σε γνωρίσω, είμαι σίγουρη, απλά ήταν κενό και σε περίμενε. του έδωσες ζωή και σε ευγνωμονώ για αυτό. και θα σε ευγνωμονώ για πάντοτε.
για 'σένα φτιάχτηκε κ είναι το μόνο που μπορώ να πω με απόλυτη σιγουριά.

έχω και ένα κομμάτι για αυτούς που έφυγαν για να γίνουν άγγελοι. και με προστατεύουν.
με πονάει αυτό το κομμάτι. νοσταλγώ τότε που δεν είχε δημιουργηθεί.. αλλά και πάλι ίσως έτσι έπρεπε να γίνει.

υπάρχει και κομμάτι για αυτούς που δεν άξιζαν, αλλά δεν μπορώ να τους ξεγράψω και κρατάω τα θετικά που ζήσαμε μαζί και αυτούς που με πρόδωσαν, αλλά έτσι μ' έμαθαν να μην μασάω.

υπάρχει και χώρος για μένα, για τον εαυτό μου.. ναι και αυτόν τον αγαπώ! υπάρχει και γι' αυτόν ένα κομματάκι!..

<3

Σάββατο 28 Μαρτίου 2009

Πρόσεχε- Σταύρος Νταντούς




άκου με
ψάξε μέσα στην καρδιά σου
μέσα εκεί κρύβονται τα μυστικά σου
άκου με
ρόδα είναι και γυρίζει 
πρόσεχε τη ζωή μην χαραμίζεις...

άκου με
ψάξε μέσα στην καρδιά σου
μέσα εκεί κρύβονται τα μυστικά
που είναι σε όλους μας γνωστά
αλλά πολύ βαθιά κρυμμένα
σπάστε σας λέω τα δεσμά
και μην φοβάστε πια κανένα..

Τετάρτη 25 Μαρτίου 2009

Our Fairytale.


Ήθελα να σε δω.. μόνο αυτό.
Γιατί.......................................... 
είμαι...

πριγκίπισσα στο παραμύθι μου
που το χτίζω εγώ μέρα με τη μέρα
δίνοντας αξία στη ζωή μου,
γεμίζοντας χρώμα τις μουντές ώρες.

και εσύ ο πρίγκιπας μου,
σκοτώνεις με το σπαθί σου όλες μου τις ανασφάλειες
προστατεύοντας αυτό που ζούμε,
με ανασταίνεις με κάθε σου φιλί
χαρίζοντας μου ότι πολυτιμότερο έχω.

Μαζί καταφέρνουμε να μετατρέψουμε το παραμύθι στην πιο τρυφερή πραγματικότητα.



Τετάρτη 18 Μαρτίου 2009

Τα "Μη"







έπρεπε να στο είχα πει νωρίτερα.
έπρεπε να πω το ΣΑΓΑΠΩ την ώρα που καθόμασταν και μιλάγαμε. στη σχολή, στο λεωφορείο..
την ώρα που με πείραζες.. την κάθε στιγμή που το ένιωθα.
δεν έπρεπε να διστάσω.
αλλά κάθε φορά που αισθανόμουν έτοιμη ένα "ΜΗ" εμφανιζόταν ξαφνικά και κόλλαγα.
και δεν μίλαγα.
και στη συνέχεια πολλά "μη" μου έκοβαν το δρόμο προς εσένα.
με τράβαγαν πίσω πεισματικά.
δεν με άφηναν να σε πλησιάσω παραπάνω.
με φόβιζαν τρομαχτικά.
με απωθούσαν από σένα τόσο εύκολα.
δεν τα πολεμούσα, παρότι με ενοχλούσαν.
δεν έκανα το παραμικρό για να τα διώξω μακριά.
απαθής τα άφηνα να σε απομακρύνουν όλο και περισσότερο.
τα άφηνα και πονούσα.

Τί ήλιθια Θεέ μου!
πόσο μικρή ήμουν..
πόσο τρομαγμένη....


Τρίτη 17 Μαρτίου 2009

Λόγια σιωπής 3.



Blame me..
for only one thing:

that I love you.


Τετάρτη 11 Μαρτίου 2009

10..



10 ψυχωσεις,ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχες με προσκάλεσε η fei να πω.. 
μικρoδιαταραχούλες είναι.. τίποτα το ανησυχητικό.. i wish!

Λοιπόν έχουμε και λέμε:

1. Από το δημοτικό μπερδεύω το β με το δ. Ευτυχώς το παθαίνω μόνο όταν γράφω.. Έτσι, όταν θέλω να γράψω μία λέξη με β ή δ σκέφτομαι βάτραχος και δαχτυλίδι και όποιο μου ακούγεται πιο κοντά.. αυτό είναι!
2. Πάντα άμα είναι να πέσω για ύπνο, οποιαδήποτε ώρα, λέω καληνύχτα και ας είναι και μεσημεράκι κατακαλόκαιρου.

3. Μπερδεύω φυσικά και εγώ το δεξί με το αριστερό. Στο στίβο για να το ξεπεράσουμε, εγώ και τα άλλα παιδία που είμασταν ανεπήδευτοι μαθήσεως σ' αυτό το θέμα, ο προπονητής μας έλεγε σκόρδο-κρεμμύδι. 
Περιττό να αναφέρω ότι εγώ πάλι μπέρδευα ποιο ήταν το σκόρδο και ποιό το κρεμμύδι..

4. Τρώω τα πάντα εκτός από αυτήν την απάισια χαλασμένη φετά, το ροκφόρ.. Ακόμα και η μυρωδία αυτού του τυριού μου φέρνει ανακατοσούρα.

5. Κυρίως μετά από μια κουραστική μέρα πολύ πιθανόν να με πιάσει μια καλλιτεχνική μανία απίστευτη..και τότε δεν με σταματάει σχεδόν τίποτα. Θα ζωγραφίσω, θα φτιάξω κοσμήματα.. 
οτιδήποτε μου κατέβει! Επίσης αυτό θα με πιάσει stadar εν καιρό εξεταστικής.. Αν δεν με πιάσει τότε όλοι ξέρουν ότι δεν διαβάζω αρκετά.

6. Δεν έχω κλάψει ποτέ μπροστά σε κόσμο εκτός των γονιών μου. Προτιμώ να κλαίω μόνη μου και να μην το παίρνει χαμπάρι κανείς.

7. Όταν μαγειρεύω θέλω να μην είναι κανένας άλλος στην κουζίνα.. Αυτό είναι ψιλοκολληματάκι το παραδέχομαι..

8. Είμαι πάντα νωρίτερα στα ραντεβού γιατί δεν θέλω να στήνω τους άλλους. Καλύτερο να αργούν αυτοί και ας περιμένω..

9. Έχω ένα απαίσιο συναίσθημα άμα πάρω κάποιον τηλέφωνο και κοιμάται και καταλάθος τον ξυπνήσω.Ίσως γιατί εγώ ξυπνάω με το παραμικρό και μετά μου είναι δύσκολο να ξανακοιμηθώ.. αλλά και αυτό ψυχοκάτι είναι..

10. Γελάω, αγαπάω, λατρεύω, εμπιστεύομαι, σέβομαι, δίνομαι, μισώ, θέλω, νοιάζομαι πολύ ή καθόλου.. μέση οδός γι'αυτά τα ρήματα δεν έχω..

Αυτά... προσκαλώ και εγώ με τη σειρά μου:




ένδειξη ζωής







Σάββατο 7 Μαρτίου 2009

Το ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ μου.


Είχες πει ότι ζω στο ροζ συννεφάκι μου!
Τα "τρανταχτά" επιχειρήματά σου ότι δεν βλέπω ειδήσεις και γελάω πολύ!

Κι όμως.. 
Γελάω για να ξεφύγω. Γελάω γιατί το έχω ανάγκη. Για να είμαι καλά. Όχι επειδή δεν βλέπω τι συμβαίνει στον κόσμο. Μακάρι να μην έβλεπα.
Έχω ζήσει πόνο, θλίψη, στεναχώρια..
Το ξέρω ότι είμαι τυχερή γιατί ζω σε μια ωραία γειτονία, έχω ταξιδέψει σε πολλά μέρη, έχω μια οικογένεια που με αγαπάει, σπουδάζω σε μία καλή σχολή, έχω φίλους που με στηρίζουν....
Όμως κάθε μέρα βλέπω εικόνες.
Έρχομαι αντιμέτωπη με ποικίλες καταστάσεις, χωρίς να ανοίγω την τηλεόραση.

Πριν λίγες βδομάδες γύρναγα με το λεωφορείο. Σε μία στάση ήταν ένας τύπος, φαινόταν ζητίανος, ο οποίος ήταν σκυμμένος λες και κάτι έψαχνε. Τον παρατηρούσα από το τζάμι όσο είχε σταματήσει το λεωφορείο. Τελικά, αυτό που έψαχνε ήταν τσιγάρο!! Μάζευε τα σβησμένα τσιγάρα και τα άναβε για να κάνει έστω και μία τζούρα. Η εικόνα με είχε συγκλονίσει.. Τώρα ξέρω να απαντήσω στο τι είναι πραγματική φτώχεια. 
Άμα θέλει κανείς να δει τι συμβαίνει στον κόσμο δεν έχει να κάνει τίποτα περισσότερο από το να κάνει μια βόλτα με το λεωφορείο. Να περπατήσει στα σοκάκια της Αθήνας. Να καθήσει σε ένα παγκάκι και να παρατηρήσει για λίγο τους περαστικούς. 
Δεν μου έχει μάθει η τηλεόραση τη ζωή. Δεν βλέπω ειδήσεις όχι γιατί τις βαριέμαι ούτε γιατί αδιαφορώ. Προτιμώ να βγω έξω. Προτιμώ να πάω ένα θέατρο.

Και το ροζ συννεφάκι τελικά είναι κάτι τελίως διαφορετικό από αυτό που εσύ προσπαθούσες να μου ορίσεις... τουλάχιστον κάτι πιο ρεαλιστικό..

Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου 2009

Τσιπ, ξε-τσιπ.


Το διάβασα σήμερα στην εφημερίδα και γέλασα:

      Όταν οι γυναίκες γεννιούνται, εμφυτεύουν στο κεφάλι τους ένα τσιπ.
Αυτό κάνει μοναδικό σκοπό της ζωής τους καθώς μεγαλώνουν το γάμο.
Κάποιες όμως το βρίσκουν και το βγάζουν. 
Γι' αυτό και ονομάζονται "ξε-τσίπ-ωτες".


Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2009

.


δεν μπορώ να κρατήσω κακία, δεν ξέρω πως.
απλά απομακρύνομαι άμα κάτι με χαλάσει.
το χειρότερο είναι να μου πεις ψέματα.
εκεί στεναχωριέμαι πραγματικά.
ίσως επειδή δεν ξέρω να λέω εγώ η ίδια ψέματα.
δεν μπορώ να πω.
ούτε και θέλω να μάθω την τέχνη να λεω.
ώρες ώρες μπορεί να είναι όντως βολικό.
μετά όμως;
πως μπορείς να ξεμπλέξεις από την ατέρμονη πλεκτάνη που δημιουργούν;
αυτό είναι που με φοβίζει και με κρατάει μακριά τους.
από την άλλη θαυμάζω αυτούς που ξέρουν να χειρίζονται τόσο καλά τους άλλους με το να πλασάρουν δήθεν ιστορίες, ενώ συγχρόνως τους λυπάμαι που αναγκάζονται να φτάσουν σε αυτό το τραγικό σημείο.

η μητέρα μου έχει μάθει σε αυτή τη λογική.
σε αυτήν χρωστάω όλα αυτά που γράφω τώρα.
γιατί και αυτή δεν μου έχει πει ποτέ, μα ποτέ, ούτε ένα τόσο δα ψεματάκι.
ειλικρινής όσο δεν πάει άλλο
ο λόγος που δένομαι κάθε μέρα πιο πολύ μαζί της.

.

Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009

Searching..



ψάχνω μια λέξη.
ή ένα συνδυασμό λέξεων.
που να είναι πιο "δυνατές" από το σ'αγαπώ.
"σε λατρεύω?"
μπααα//
ξέρω ότι δεν έχει σημασία να το λες άμα δεν το δείχνεις και με τις πράξεις σου.
ξέρω ότι είναι ανούσιο να μιλάς χωρίς να επιβεβαιώνεις έμπρακτα τα λεγόμενά σου.
ξέπω ότι δεν μου ζητάς εσύ να πω τίποτα παραπάνω, τίποτα λιγότερο.
όμως θέλω να βρω αυτή τη λέξη που θα σου τη λέω και θα σημαίνει τα πάντα που νιώθω.
το σ'αγαπώ μου φαίνεται λίγο.
ίσως γιατί το έχω ξαναπεί.
ίσως γιατί το λέμε πολύ μαζί.
και να φανταστείς δυσκολευόμουν να τολμήσω να το πω.
μικρή  θεωρούσα πως πρέπει να μεγαλώσω πολυ για να βρω τον "πρίγκιπα".
φάνταζε  σαν κάτι τόσο μακρινό και άπιαστο.
τώρα δεν αισθάνομαι ότι μεγάλωσα.
αισθάνομαι ότι ήρθε η κατάλληλη στιγμή για να ειπωθεί από τα χείλη μου.
ξέρω ότι ο έρωτας δεν είναι τράπεζα να σου επιστρέφει ότι έδωσες με τόκο.
γι'αυτό δεν περιμένω να μου πεις και εσύ τα ίδια.
η καρδιά δεν μιλάει.
έτσι λένε.
και όμως...
μήπως τελικά εκεί κατοικούν καθημερινά όλες οι λέξεις που ψάχνω?
μήπως τα συναισθήματα προδίδουν όσα οι λέξεις αδυνατούν να εκφράσουν?





Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009

Λόγια σιωπής 2.



ΣΑΓΑΠΑΩ

(μου έγραψες την ώρα που παρακολουθούσαμε την παράδοση στο αμφιθέατρο)

+κάτι παραπάνω

(συμπλήρωσα μαζί με ένα διάπλατο χαμόγελο)


Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

Η καρδιά μας.


Με έκαψες .. καταλάθος.. με το τσιγάρο.
Τραβήχτηκα απότομα. Πόνεσα.
Ύστερα από λίγο παρατήρησα το χέρι μου..
Μια κόκκινη καρδούλα!, κανονικότατη..
Στο σημείο που με έκαψες είχε γίνει καρδιά-σημάδι.
Ενθουσιάστηκα. Τρελάθηκα.
Είναι υπέροχη.
Αμέσως μου πέρασε και ο πόνος.
Χαμογελούσα..
Στην έδειξα με τόση λαχτάρα.


Όταν καθόμαστε αγκαλιά, καθώς με κρατάς έτσι σφιχτά, ακούω πάντα τον χτύπο της καρδιάς σου.
Τότε με κοιτάς και μου λες γλυκά "είναι δικιά σου".
Βρίσκομαι στην πιο δυνατή αγκαλιά και είμαι ε-υ-τ-υ-χ-ι-σ-μ-έ-ν-η.


Το κάψιμο στο χέρι δεν θέλω να φύγει ΠΟΤΈ.
Θέλω να μου θυμίζει την καρδιά σου, την καρδιά μου, την καρδιά μας..



Πέμπτη 22 Ιανουαρίου 2009

Συζητήσεις..

φιλικές, ερωτικές, αστείες, σοβαρές, γλυκές, μελαγχολικές.. με νόημα ή χωρίς, απρόσμενες, αδιάφορες, εποικοδομητικές, με γέλια, διαφωνίες, ένταση, αγκαλιές, πειράγματα, θυμό, πάθος, νοσταλγία, ελπίδα.. συναρπαστικές, κουραστικές, συνηθισμένες, βαθυστόχαστες, απρογραμμάτιστες, ευχάριστες, δυσάρεστες, απρόβλεπτες, διφορούμενες.. που δεν έπρεπε ποτέ να γίνουν, που δεν ήθελα να γίνουν, που σε ευχαριστώ που έγιναν... με λόγια ή ματιές.. αξέχαστες, μυστικές, τολμηρές, πικάντικες, αθώες.. εκφράζοντας τις ανησυχίες, τα όνειρα, τα πρέπει, τα ναι κ τα όχι, λέγοντας τα πάντα.. για το χθες, το σήμερα, το αύριο.. ανοίγοντας τις καρδίες μας. ανακαλύπτοντας ο ένας τον άλλο..

Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2009

Λόγια σιωπής 1.



Θες να με ζήσεις είπες..

Μα γι'αυτό είμαι ΕΔΏ.

Για να ζήσουμε μαζί..



Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2009

That's how the story goes..

Είχαμε ένα κουβάρι.
Ο ένας κρατούσε τη μία άκρη και ο άλλος την άλλη.
Τραβόντας και ξεμπλέκοντας ο καθένας τη μεριά του καταλήγαμε να κρατάμε στο τέλος το ίδιο κομμάτι κλωστής.
Και αντί να πούμε είμαστε μαζί γιατί αυτο καταφέραμε, εμείς αφήναμε τα χέρια.
Παίρναμε καινούργιο κουβάρι και ξανά απο την αρχή.
Ήταν φορές που δεν έλυψε να γίνουμε κόμπος.
Έτσι πάγωσα τα συναισθήματα μου φοβούμενη τα χειρότερα.
Ένα χρόνο μετά ενώσαμε τελικά τα χέρια!
Και από κοινού δέσαμε στο κουβάρι το χαρταετό μας, τον ονομάσαμε αγάπη και τον αφήσαμε να πετάει ψηλά.. Πολύ ψηλά..