κουράστηκα.
να τσαντίζομαι και να σου δίνω πόντους.
νομίζεις ζηλέυω.
δεν ζηλεύω.
νευριάζω.
λυπάμαι για 'σένα. για 'μας
όλες γύρω. όλες. και εγώ?
ίδια με το σύνολο.
ίδια με ότι μισώ.
ίδια με το τίποτα.
χαλιέμαι.
γιατί? γιατί τέτοια συμπεριφορά?
δεν είμαι ίδια.
δεν είμαι εγώ όταν με κάνεις να νιώθω ίδια.
δεν μπορείς να με αναγκάζεις να μην μπορώ να βρω τον εαυτό μου.
και όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να αδειάσω το μυαλό μου από τις ηλίθιες σκέψεις.
και ο μόνος που με ηρεμεί.. μάντεψε..
τι παράξενο!
είσαι εσύ!
εσύ που με φορτίζεις. εσύ με καλμάρεις.
κανένας άλλος και τίποτα δεν μπορούν να το κάνουν αυτό.
ώρες ώρες πόσα φούμαρα παίζει να πιστεύω?
πόσο αφελής.
πόσο σε αγαπάω.
περνάω δύσκολα, αλλά μαζί σου αισθάνομαι καλά.
δεν μπορώ να μην χαμογελάσω όταν σε δω.
νιώθω αδύναμο πλάσμα.
και νιώθω σιγουριά, ασφάλεια και ζεστασιά με ένα σου μόνο βλέμμα.
και μόνο η αγκαλιά σου μπορεί να με προστατεύσει. μονάχα αυτή.
αυτή που πριν είδα και αγκάλιασε άλλη.
η αγκάλια που φταίει, που πόναει.. γίνεται τώρα λύτρωση, γίνεται το φάρμακό μου.
και νιώθω τόσο τυχερή.
σαν μία παρτίδα σκάκι.. που ενώ είμαι έτοιμη να παραιτηθώ γιατί βλέπω τα πάντα να καταρρέουν γύρω..
που ενώ όλα μοιάζουν ανώφελα. όλα.. τότεε...
μια κίνηση δίνει νέα τροπή στο παιχνίδι.
και είμαι πάλι αισιόδοξη.
δεν είναι όμως η αγάπη παιχνίδι.
γι' αυτό μην την μειώνεις έτσι.
και η καρδιά μου δεν παραιτείται. δεν μπορεί. δεν ξέρει.
και εγώ δεν έχω σκοπό να δίνω νέες τροπές.
μ' αρέσει αυτό που ζούμε. δεν θα το καταστρέψω.
μην το καταστρέφεις εσύ.
και αν θες να το χαλάσεις βρες τουλάχιστον ένα καλό λόγο, όχι για να με κάνεις να ζηλέψω..
δεν ζηλέυω λέμε.. πονάω.
είναι πολύ διαφορετικό.
και είναι χειρότερο.
είναι απαίσιο...............................................
