Τα "Μη"

έπρεπε να στο είχα πει νωρίτερα.

έπρεπε να πω το ΣΑΓΑΠΩ την ώρα που καθόμασταν και μιλάγαμε. στη σχολή, στο λεωφορείο..

την ώρα που με πείραζες.. την κάθε στιγμή που το ένιωθα.

δεν έπρεπε να διστάσω.

αλλά κάθε φορά που αισθανόμουν έτοιμη ένα "ΜΗ" εμφανιζόταν ξαφνικά και κόλλαγα.

και δεν μίλαγα.

και στη συνέχεια πολλά "μη" μου έκοβαν το δρόμο προς εσένα.

με τράβαγαν πίσω πεισματικά.

δεν με άφηναν να σε πλησιάσω παραπάνω.

με φόβιζαν τρομαχτικά.

με απωθούσαν από σένα τόσο εύκολα.

δεν τα πολεμούσα, παρότι με ενοχλούσαν.

δεν έκανα το παραμικρό για να τα διώξω μακριά.

απαθής τα άφηνα να σε απομακρύνουν όλο και περισσότερο.

τα άφηνα και πονούσα.

Τί ήλιθια Θεέ μου!

πόσο μικρή ήμουν..

πόσο τρομαγμένη....