σκεψεις.. τύψεις.. όλα

τρέχεις... τρέχεις.. όχι για σένα. όχι για να βγεις πρώτος. για τους άλλους.

τρέχεις να προλάβεις. και δεν βρίσκεις χρόνο για κανέναν και τίποτα.

η σχέση σε δεύτερη μοίρα. 

να παλεύει μόνο η μια πλευρά να κρατηθεί ζωντανή, γιατί η άλλη δεν προλαβαίνει.

δεν έχει χρόνο.

πνίγεσαι. και απομακρύνεσαι.

δεν τολμώ να πω τίποτα.

μόνο να είσαι καλά. αυτό θέλω. μόνο αυτό εύχομαι.

έρχεσαι άυπνος, κομμάτια. 

από τη μία χαίρομαι που προσπαθείς πραγματικά για κάτι τόσο πολύ και δίνεις όλο σου τον εαυτό γιατί σου αρέσει, σου ταιριάζει, σου αξίζει να αποδώσει.. 

από την άλλη κούραση, άγχος, πίεση, ένταση... 

όλα θέλουν κόπο, δεν λέω.. όλα θέλουν και προσπάθεια και χρόνο.

αλλά τόσο πολύ να γίνεσαι χαλί να σε πατήσουν... ?

τόσο πολύ αυτό πάνω από όλα ακόμα και η ζωή σου δεν έχει τόση αξία. 

δουλειά δουλειά δουλειάααααααααααα. πνίξιμο.

κάτι που σε καταστρέφει από αυτό που είσαι για να σε κάνει κάτι άλλο.

διαφορετικό.

μπορεί και καλύτερο. μπορει και όχι. και τότε τι?

και μέσα σε όλα αυτά κάνεις πράγματα που δεν μου λες.

φοβάσαι ότι εγώ δεν θα τα εγκρίνω.

φοβάσαι ότι εγώ θα φωνάξω, θα μαλώσω..

ποιά είμαι να φωνάξω?

ποιά είμαι να σου πω τι θα κάνεις και τι όχι? δεν νομίζω ότι είχα ποτέ τέτοια αρμοδιότητα.

ο ρόλος μου δεν είναι να σε κρίνω.

μπορεί να στεναχωρηθώ. δεν θα σε κατηγορήσω όμως. άσε που το πιο πιθανό είναι να μην το μάθεις καν!

όλα αυτά τα "θα" που λες ότι μπορεί να κάνω δεν τα έχω κάνει ποτέ.

ΠΟΤΕ.. γιατί ανησυχείς ότι τώρα θα αλλάξω ξαφνικά συμπεριφορά?

τί να έχει αλλάξει τώρα? 

αυτός που αλλάζει είσαι εσύ καρδιά μου. όχι εγώ. 

εγώ είμαι εδώ. σε περιμένω. περιμένω ένα τηλέφωνο, μία στιγμή να σε δω, μια αγκαλιά.. 

περιμένω και δεν αντιδρώ. 

και θα περιμένω. δεν μου μένει τίποτα άλλο να κάνω.

για όσο χρειαστεί... το πόσο καθόρισέ το εσύ. 

εγώ είμαι ΕΔΩ.

στο λεω.. στο φωνάζω.. στο δείχνω.. τι δεν καταλαβαίνεις και με φορτώνεις τύψεις για πράγματα που δεν τολμώ, λόγω του χαρακτήρα μου, να φανταστώ να κάνω, πόσο να τα κάνω σε σένα?..