μαγικά τραγούδια-υπέροχη φωνή!

Κι αν χαθείς, πριν προλάβω να σε δω,
μη μου το πεις ποτέ, ότι έπαψα να ζω.
Κι αν χαθείς, στα όνειρα σου θα κρυφτώ
να σε κοιτώ να ζητάς έναν άλλον ουρανό.

Θα με βρεις ξανά στα λόγια που θα πεις,
θα με βρεις στο φως που μέσα σου θα δεις,
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει.

Κι αν χαθείς και σαλπάρεις μακριά
μη μου το πεις ποτέ, πως δεν ήμουν η στεριά.
Κι αν χαθείς θα χαθώ κι εγώ απλά
και θα ρωτάω γιατί τα όνειρά σου ήταν κλειστά.

Θα με βρεις ξανά στα λόγια που θα πεις,
θα με βρεις στο φως που μέσα σου θα δεις,
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει
μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει

Μια βουτιά η ζωή την ανάσα μου κρατάει,
κι η ψυχή μια φωτιά μες στις φλέβες μου κυλάει.

Βαδίζω τυφλά με λέξεις κεριά
Αφήνω να ακουστεί η ομορφιά στη σιωπή
Φροντίζω να πέφτει αργά

Μου λείπεις γιατί
Σε θέλω γιατί
Με κάνεις να τρέμω από φόβο μη σε χάσω πριν σε ξεπεράσω

Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι
Κι ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου
λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου
να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα
για να σε σώσω, να σωθώ από μένα

Βαδίζω απαλά με λέξεις κλειδιά
Σφραγίζουν πόρτες, κλειδώνουν γερά
Θωρώ το πρόσωπό σου να γελά

Μου λείπεις γιατί
Σε θέλω γιατί
Είναι πικρό να πίνεις τα δάκρυά σου, τώρα ξεκουράσου

Μα είσαι δικιά μου και πάντα θα είσαι
Και ας είσαι κοντά μου και ας μην είσαι
Ψάχνω τρόπο μες στα όνειρά μου
λίγο πριν σε χάσω να σε φέρω κοντά μου
Να σου δείξω πως τα 'χω χαμένα
για να σε σώσω, να σε σώσω από μένα
Πως να σε σώσω από μένα.

mistake-moby

το άκουσα άπειρες φορές το τελευταίο καιρό!

και συνεχίζω στο άπειρο και ακόμα παραπέρα!

;)

και πάλι εδώ! ! !

τον τελευταίο καιρό δεν μου φτάνει ο χρόνος..

σταμάτησα να γράφω..

παράτησα το blog μου...

είχα πολλά πράγματα που έπρεπε να χωρέσω στο μικρό κεφαλάκι μου..

πάντα με κυρίευε αυτό το άγχος.

πως είναι δυνατόν τόσα πολλά ερεθίσματα, γνώσεις, σκέψεις, τα πάντα να τα βάλω εδώ μέσα ώστε να μην φύγουν ποτέ.

τελικά νομίζω τα κατάφερα καλά..

όχι γιατί έκανα κάτι συγκλονιστικό..

όμως ανακάλυψα ότι έχω τη δύναμη να τα καταφέρω αποδεικνύοντας στον εαυτό μου

ότι μπορώ,

ότι θέλω,

ότι του το οφείλω.

ένα καλό ξεκαθάρισμα με 'μένα.

και πάλι εδώ λοιπόν.. προσπαθώντας για το καλύτερο.

ελπίζοντας στο αύριο..