Μουσικό παιχνίδι!

Απαντώ με πολύ χαρά στο μουσικό παιχνίδι που με κάλεσε ο σκρουτζάκος και παραθέτω τα εξής αγαπημένα τραγούδια:

και προσκαλώ με τη σειρά μου τους: 

fei

αντ' αυτού

cotton

ένδειξη ζωής

ηλιαχτίδα

roadartist

jparalias

mafalda

το καταγώγι του ξωτικού

hopkins

άνοιγμα ψυχής

chrisa

όλα θα πάνε καλά

ΑΕΤΟS

θανάσης-μακεδονας

Ms Colourfull

και όποιον άλλο θέλει να συμμετέχει..  :) καλό βράδυ!

Και να 'μαι

πάλι εδώ.. 

μέσα στη ζεστή αγκαλιά σου..

να μην θέλω τίποτα άλλο. 

να μην υπάρχω για κάτι άλλο.

να καθόμαστε..

εγώ να κοιτάω τον ουρανό και να σου λέω έλα να δούμε τα αστέρια 

και εσύ να μου λες εγώ θα τα δω μέσα από τα μάτια σου.

μου ΄λειψες όσο δεν μπορούσα να φανταστώ.

δεν ξαναφεύγω, δεν πάω πουθενά χωρίς εσένα.

δεν υπάρχει πια για 'μένα το "θα πάω".. υπάρχει το "θα πάμε".

δεν υπάρχει το εγώ.. μόνο το εμείς.

Καλό Πάσχα!

επειδή θα φύγω για λίγες μέρες και δεν ξέρω άμα θα έχω internet 

θέλω από καρδιάς να ευχηθώ σε όλους τους μπλογκοφίλους μου 

Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

να περάσετε όλοι πολύ όμορφα κοντά στους ανθρώπους που αγαπάτε..

φιλάκια!

τα λέμε πάλι σε λίγες μέρες.

δεν ζηλεύω. ΠΟΝΑΩ.

κουράστηκα. 

να τσαντίζομαι και να σου δίνω πόντους.

νομίζεις ζηλέυω.

δεν ζηλεύω.

νευριάζω.

λυπάμαι για 'σένα. για 'μας

όλες γύρω. όλες. και εγώ?

ίδια με το σύνολο.

ίδια με ότι μισώ.

ίδια με το τίποτα.

χαλιέμαι.

γιατί? γιατί τέτοια συμπεριφορά?

δεν είμαι ίδια.

δεν είμαι εγώ όταν με κάνεις να νιώθω ίδια.

δεν μπορείς να με αναγκάζεις να μην μπορώ να βρω τον εαυτό μου.

και όσο και να προσπαθώ δεν μπορώ να αδειάσω το μυαλό μου από τις ηλίθιες σκέψεις.

και ο μόνος που με ηρεμεί.. μάντεψε..

τι παράξενο!

είσαι εσύ!

εσύ που με φορτίζεις. εσύ με καλμάρεις.

κανένας άλλος και τίποτα δεν μπορούν να το κάνουν αυτό.

ώρες ώρες πόσα φούμαρα παίζει να πιστεύω?

πόσο αφελής.

πόσο σε αγαπάω.

περνάω δύσκολα, αλλά μαζί σου αισθάνομαι καλά.

δεν μπορώ να μην χαμογελάσω όταν σε δω.

νιώθω αδύναμο πλάσμα. 

και νιώθω σιγουριά, ασφάλεια και ζεστασιά με ένα σου μόνο βλέμμα.

και μόνο η αγκαλιά σου μπορεί να με προστατεύσει. μονάχα αυτή.

αυτή που πριν είδα και αγκάλιασε άλλη.

η αγκάλια που φταίει, που πόναει.. γίνεται τώρα λύτρωση, γίνεται το φάρμακό μου.

και νιώθω τόσο τυχερή.

σαν μία παρτίδα σκάκι.. που ενώ είμαι έτοιμη να παραιτηθώ γιατί βλέπω τα πάντα να καταρρέουν γύρω..

που ενώ όλα μοιάζουν ανώφελα. όλα.. τότεε...

μια κίνηση δίνει νέα τροπή στο παιχνίδι.

και είμαι πάλι αισιόδοξη.

δεν είναι όμως η αγάπη παιχνίδι.

γι' αυτό μην την μειώνεις έτσι.

και η καρδιά μου δεν παραιτείται. δεν μπορεί. δεν ξέρει.

και εγώ δεν έχω σκοπό να δίνω νέες τροπές.

μ' αρέσει αυτό που ζούμε. δεν θα το καταστρέψω.

μην το καταστρέφεις εσύ.

και αν θες να το χαλάσεις βρες τουλάχιστον ένα καλό λόγο, όχι για να με κάνεις να ζηλέψω..

δεν ζηλέυω λέμε.. πονάω. 

είναι πολύ διαφορετικό.

και είναι χειρότερο.

είναι απαίσιο...............................................

Τα κομμάτια της καρδούλας μ..

έχουμε την καρδούλα μου..

χωρισμένη σε κομμάτια. όχι όχι δεν είναι ραγισμένη.. 

είναι μια χαρούλα!

αυτά τα κομμάτια απλά είναι οι λόγοι για τους οποίους ζω, αναπνέω, υπάρχω..

από κάθε κομμάτι παίρνω δύναμη.

κάθε κομμάτι έχει το ρόλο του.

δεν μπορώ να ελέγξω πάντα εγώ πως ταξινομούνται εκεί μέσα τα κομμάτια,

πως λειτουργούν ή και να τα αλλάξω. 

δεν είναι εύκολο τουλάχιστον.

υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που ανήκει στην οικογένειά μου.. που χωρίζεται σε μικρότερα. χαίρομαι τόσο πολύ που υπάρχει και δεν θα το αφήσω ποτέ να φύγει. ότι και αν γίνει.

υπάρχει ένα άλλο για τους φίλους μου. τους φίλους, όχι τους γνωστούς. λίγοι και καλοί. υπάρχουν για να τους εμπιστεύομαι.

το μεγαλύτερο κομμάτι και το πιο ξεχωριστό ανήκει σε ΣΕΝΑ.

χτυπάει με δικό του ρυθμό! υπήρχε και πριν σε γνωρίσω, είμαι σίγουρη, απλά ήταν κενό και σε περίμενε. του έδωσες ζωή και σε ευγνωμονώ για αυτό. και θα σε ευγνωμονώ για πάντοτε.

για 'σένα φτιάχτηκε κ είναι το μόνο που μπορώ να πω με απόλυτη σιγουριά.

έχω και ένα κομμάτι για αυτούς που έφυγαν για να γίνουν άγγελοι. και με προστατεύουν.

με πονάει αυτό το κομμάτι. νοσταλγώ τότε που δεν είχε δημιουργηθεί.. αλλά και πάλι ίσως έτσι έπρεπε να γίνει.

υπάρχει και κομμάτι για αυτούς που δεν άξιζαν, αλλά δεν μπορώ να τους ξεγράψω και κρατάω τα θετικά που ζήσαμε μαζί και αυτούς που με πρόδωσαν, αλλά έτσι μ' έμαθαν να μην μασάω.

υπάρχει και χώρος για μένα, για τον εαυτό μου.. ναι και αυτόν τον αγαπώ! υπάρχει και γι' αυτόν ένα κομματάκι!..

<3

Πρόσεχε- Σταύρος Νταντούς

άκου με

ψάξε μέσα στην καρδιά σου

μέσα εκεί κρύβονται τα μυστικά σου

άκου με

ρόδα είναι και γυρίζει 

πρόσεχε τη ζωή μην χαραμίζεις...

άκου με

ψάξε μέσα στην καρδιά σου

μέσα εκεί κρύβονται τα μυστικά

που είναι σε όλους μας γνωστά

αλλά πολύ βαθιά κρυμμένα

σπάστε σας λέω τα δεσμά

και μην φοβάστε πια κανένα..

Our Fairytale.

Ήθελα να σε δω.. μόνο αυτό.

Γιατί.......................................... 

είμαι...

πριγκίπισσα στο παραμύθι μου

που το χτίζω εγώ μέρα με τη μέρα

δίνοντας αξία στη ζωή μου,

γεμίζοντας χρώμα τις μουντές ώρες.

και εσύ ο πρίγκιπας μου,

σκοτώνεις με το σπαθί σου όλες μου τις ανασφάλειες

προστατεύοντας αυτό που ζούμε,

με ανασταίνεις με κάθε σου φιλί

χαρίζοντας μου ότι πολυτιμότερο έχω.

Μαζί καταφέρνουμε να μετατρέψουμε το παραμύθι στην πιο τρυφερή πραγματικότητα.

Τα "Μη"

έπρεπε να στο είχα πει νωρίτερα.

έπρεπε να πω το ΣΑΓΑΠΩ την ώρα που καθόμασταν και μιλάγαμε. στη σχολή, στο λεωφορείο..

την ώρα που με πείραζες.. την κάθε στιγμή που το ένιωθα.

δεν έπρεπε να διστάσω.

αλλά κάθε φορά που αισθανόμουν έτοιμη ένα "ΜΗ" εμφανιζόταν ξαφνικά και κόλλαγα.

και δεν μίλαγα.

και στη συνέχεια πολλά "μη" μου έκοβαν το δρόμο προς εσένα.

με τράβαγαν πίσω πεισματικά.

δεν με άφηναν να σε πλησιάσω παραπάνω.

με φόβιζαν τρομαχτικά.

με απωθούσαν από σένα τόσο εύκολα.

δεν τα πολεμούσα, παρότι με ενοχλούσαν.

δεν έκανα το παραμικρό για να τα διώξω μακριά.

απαθής τα άφηνα να σε απομακρύνουν όλο και περισσότερο.

τα άφηνα και πονούσα.

Τί ήλιθια Θεέ μου!

πόσο μικρή ήμουν..

πόσο τρομαγμένη....

Λόγια σιωπής 3.

Blame me..

for only one thing:

that I love you.

10..

10 ψυχωσεις,ιδεοψυχαναγκαστικες διαταραχες με προσκάλεσε η fei να πω.. 

μικρoδιαταραχούλες είναι.. τίποτα το ανησυχητικό.. i wish!

Λοιπόν έχουμε και λέμε:

1. Από το δημοτικό μπερδεύω το β με το δ. Ευτυχώς το παθαίνω μόνο όταν γράφω.. Έτσι, όταν θέλω να γράψω μία λέξη με β ή δ σκέφτομαι βάτραχος και δαχτυλίδι και όποιο μου ακούγεται πιο κοντά.. αυτό είναι!

2. Πάντα άμα είναι να πέσω για ύπνο, οποιαδήποτε ώρα, λέω καληνύχτα και ας είναι και μεσημεράκι κατακαλόκαιρου.

3. Μπερδεύω φυσικά και εγώ το δεξί με το αριστερό. Στο στίβο για να το ξεπεράσουμε, εγώ και τα άλλα παιδία που είμασταν ανεπήδευτοι μαθήσεως σ' αυτό το θέμα, ο προπονητής μας έλεγε σκόρδο-κρεμμύδι. 

Περιττό να αναφέρω ότι εγώ πάλι μπέρδευα ποιο ήταν το σκόρδο και ποιό το κρεμμύδι..

4. Τρώω τα πάντα εκτός από αυτήν την απάισια χαλασμένη φετά, το ροκφόρ.. Ακόμα και η μυρωδία αυτού του τυριού μου φέρνει ανακατοσούρα.

5. Κυρίως μετά από μια κουραστική μέρα πολύ πιθανόν να με πιάσει μια καλλιτεχνική μανία απίστευτη..και τότε δεν με σταματάει σχεδόν τίποτα. Θα ζωγραφίσω, θα φτιάξω κοσμήματα.. 

οτιδήποτε μου κατέβει! Επίσης αυτό θα με πιάσει stadar εν καιρό εξεταστικής.. Αν δεν με πιάσει τότε όλοι ξέρουν ότι δεν διαβάζω αρκετά.

6. Δεν έχω κλάψει ποτέ μπροστά σε κόσμο εκτός των γονιών μου. Προτιμώ να κλαίω μόνη μου και να μην το παίρνει χαμπάρι κανείς.

7. Όταν μαγειρεύω θέλω να μην είναι κανένας άλλος στην κουζίνα.. Αυτό είναι ψιλοκολληματάκι το παραδέχομαι..

8. Είμαι πάντα νωρίτερα στα ραντεβού γιατί δεν θέλω να στήνω τους άλλους. Καλύτερο να αργούν αυτοί και ας περιμένω..

9. Έχω ένα απαίσιο συναίσθημα άμα πάρω κάποιον τηλέφωνο και κοιμάται και καταλάθος τον ξυπνήσω.Ίσως γιατί εγώ ξυπνάω με το παραμικρό και μετά μου είναι δύσκολο να ξανακοιμηθώ.. αλλά και αυτό ψυχοκάτι είναι..

10. Γελάω, αγαπάω, λατρεύω, εμπιστεύομαι, σέβομαι, δίνομαι, μισώ, θέλω, νοιάζομαι πολύ ή καθόλου.. μέση οδός γι'αυτά τα ρήματα δεν έχω..

Αυτά... προσκαλώ και εγώ με τη σειρά μου:

ολα θα πανε καλα

cotton

Christine, the Elf

ένδειξη ζωής

ΣΑΝ

chrisa

She

ΑΝΤ' ΑΥΤΟΥ

Βασιλική

Το ΡΟΖ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ μου.

Είχες πει ότι ζω στο ροζ συννεφάκι μου!

Τα "τρανταχτά" επιχειρήματά σου ότι δεν βλέπω ειδήσεις και γελάω πολύ!

Κι όμως.. 

Γελάω για να ξεφύγω. Γελάω γιατί το έχω ανάγκη. Για να είμαι καλά. Όχι επειδή δεν βλέπω τι συμβαίνει στον κόσμο. Μακάρι να μην έβλεπα.

Έχω ζήσει πόνο, θλίψη, στεναχώρια..

Το ξέρω ότι είμαι τυχερή γιατί ζω σε μια ωραία γειτονία, έχω ταξιδέψει σε πολλά μέρη, έχω μια οικογένεια που με αγαπάει, σπουδάζω σε μία καλή σχολή, έχω φίλους που με στηρίζουν....

Όμως κάθε μέρα βλέπω εικόνες.

Έρχομαι αντιμέτωπη με ποικίλες καταστάσεις, χωρίς να ανοίγω την τηλεόραση.

Πριν λίγες βδομάδες γύρναγα με το λεωφορείο. Σε μία στάση ήταν ένας τύπος, φαινόταν ζητίανος, ο οποίος ήταν σκυμμένος λες και κάτι έψαχνε. Τον παρατηρούσα από το τζάμι όσο είχε σταματήσει το λεωφορείο. Τελικά, αυτό που έψαχνε ήταν τσιγάρο!! Μάζευε τα σβησμένα τσιγάρα και τα άναβε για να κάνει έστω και μία τζούρα. Η εικόνα με είχε συγκλονίσει.. Τώρα ξέρω να απαντήσω στο τι είναι πραγματική φτώχεια. 

Άμα θέλει κανείς να δει τι συμβαίνει στον κόσμο δεν έχει να κάνει τίποτα περισσότερο από το να κάνει μια βόλτα με το λεωφορείο. Να περπατήσει στα σοκάκια της Αθήνας. Να καθήσει σε ένα παγκάκι και να παρατηρήσει για λίγο τους περαστικούς. 

Δεν μου έχει μάθει η τηλεόραση τη ζωή. Δεν βλέπω ειδήσεις όχι γιατί τις βαριέμαι ούτε γιατί αδιαφορώ. Προτιμώ να βγω έξω. Προτιμώ να πάω ένα θέατρο.

Και το ροζ συννεφάκι τελικά είναι κάτι τελίως διαφορετικό από αυτό που εσύ προσπαθούσες να μου ορίσεις... τουλάχιστον κάτι πιο ρεαλιστικό..

Τσιπ, ξε-τσιπ.

Το διάβασα σήμερα στην εφημερίδα και γέλασα:

      Όταν οι γυναίκες γεννιούνται, εμφυτεύουν στο κεφάλι τους ένα τσιπ.

Αυτό κάνει μοναδικό σκοπό της ζωής τους καθώς μεγαλώνουν το γάμο.

Κάποιες όμως το βρίσκουν και το βγάζουν. 

Γι' αυτό και ονομάζονται "ξε-τσίπ-ωτες".